Van de stad naar het platteland

 

Met jouw feedback help je mee funda te verbeteren, meehelpen kost een minuutje. Geef je feedback.

 

‘Meteen al de eerste nacht vielen we als een blok in slaap’

Zij deden waar jij van droomt: op zoek naar rust en ruimte en definitief gedag zeggen tegen de drukte. Maurice en Angela verkochten hun woning in Amsterdam en vonden daarvoor in de plaats een bijzonder huis in Broek in Waterland, mét uitzicht over de weilanden. Daar waren ze niet alleen zelf heel blij mee, ook hun vierjarige dochtertje wil niet meer terug.

Hij woonde al meer dan twintig jaar in Amsterdam, vertelt Maurice (45). Kon zich eigenlijk niet voorstellen ooit ergens anders te wonen. ‘Maar weet je wat het is, je zit vaak hoog. Ik heb zelf altijd op vier- of vijfhoog gewoond. Als je dan een kind krijgt, is dat echt niet praktisch. Zo waren er nog wat redenen waardoor we begonnen met overwegen de stad te verlaten. Misschien is het de leeftijd, maar ik had gewoon behoefte aan rust om me heen. Dan kun je wel je huis verruilen voor eentje op de begane grond ergens anders in de stad, maar dan zit je nog steeds met een klein tuintje en al dat verkeer om je heen.’

We spraken af gewoon eens wat te gaan rondkijken

Nu was de buurt waar hij woonde, in Amsterdam-Oost, helemaal niet verkeerd. Integendeel zelfs. ‘Heel kindvriendelijk, autoluw en met het Oosterpark in de buurt, veel andere jonge gezinnen ook.’ Samen met zijn vrouw Angela sprak hij af gewoon wat te gaan rondkijken: Landsmeer, Monnickendam, Edam en uiteindelijk zelfs helemaal in Friesland. Ze werken allebei voor zichzelf, Maurice heeft een eigen videoproductiebedrijf, en kunnen veel op afstand doen, maar helemaal naar het noorden vonden ze toch te ver. ‘Toen spraken we af dat we funda in de gaten zouden houden. We zouden Amsterdam gaan verlaten, maar dan wel voor ons droomhuis.’

Prachtig dorp

Sneller dan gedacht vonden ze die, in Broek in Waterland dus. Een prachtig dorp, aldus Maurice, en niet eens zo ver van het door hen zo geliefde Amsterdam. ‘Het ging puur om dat huis, we keken elkaar aan en wisten dat dit ‘m was. We waren direct verliefd. Het was vorig jaar rond deze tijd en het had flink gesneeuwd, dus je kunt je wel voorstellen hoe idyllisch alles eruitzag.’
Het hele verkoopproces was nog behoorlijk spannend, vervolgt Maurice, want ze bleken niet de enige gegadigden te zijn: tijdens de open dag stond het huis vol geïnteresseerden. Lachend: ‘En allemaal uit de stad.’ Toch lukte het, mede dankzij de mooie prijs die ze konden krijgen voor hun Amsterdamse woning.

Voor onze dochter, die gevoelig is voor veel prikkels, is het leven hier ideaal

Heeft de overstap het jonge gezin gebracht waarop ze op hoopten? Zonder meer, verklaart de man des huizes. ‘Je merkt het alleen als al je boodschappen doet of je kind naar school brengt: dat verloopt zo veel rustiger. Dat is extra fijn omdat onze dochter gevoelig is voor veel prikkels, dus dan is een landelijke omgeving ideaal. Basisscholen buiten de stad zijn veel ruimtelijker opgezet en hebben meerdere ingangen. In Amsterdam moesten we trappen op om haar weg te brengen en was het altijd chaos, iedereen altijd net een beetje te laat. Het zijn van die kleine dingen waar je van tevoren niet eens bij stilstaat, maar ze bepalen wel het gevoel waarmee je de dag begint. Die verloopt nu een heel stuk relaxter, kan ik je vertellen.’

Met open armen ontvangen

Het kan best even wennen zijn om ineens in een landelijke omgeving te wonen, bekent Maurice, al heeft hij daar zelf weinig last van. ‘Soms vereist het iets meer structuur en organisatie, want in de stad is het nou eenmaal makkelijker om met mensen af te spreken of laat op de avond nog ergens eten op te halen. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik ben opgegroeid in een dorp, dus ik ben het gewend. Maar ook in de jaren negentig, toen ik vlak bij de Albert Cuyp woonde, heerste daar een dorpse mentaliteit. Dat is iets dat in de loop der tijd is verdwenen in Amsterdam en wat ik ook best miste, inmiddels word je gek aangekeken als je iemand gedag zegt. Hier is juist het tegenovergestelde het geval. We werden ook ongelooflijk hartelijk ontvangen door alle mensen uit de buurt. Er bestaat een rijk verenigingsleven en er wordt veel georganiseerd.’

In Amsterdam leek het op het laatst wel alsof elke ochtend in alle vroegte de glasbak werd geleegd

Ook iets wat hij niet meer zou willen inruilen: zijn nachtrust. ‘Meteen al de allereerste nacht hebben we zo goed geslapen. Sterker nog, we hadden niet eens gordijnen op dat moment, al heb je in de winter ook niet zo’n last van zonlicht. In Amsterdam werd het ’s nachts nooit echt rustig en op het laatst leek het wel alsof de glasbak iedere ochtend werd geleegd. Het tijdstip waarop ze dat doen is ook zó vroeg. Of er is iets anders aan de hand, altijd wel sirenes. Al zijn dat ook de dingen die de stad mooi maken, hoor. Maar als die ontbreken, word je dus wel veel uitgeruster wakker.’

Oh ja, en ze hebben nu een open haard. Dat is wel te gek, vindt Maurice. Net als het gegeven dat hij zo goed kan werken in zijn nieuwe huis dat hij zijn kantoor in de stad zojuist heeft opgezegd, in tegenstelling tot wat hij van plan was. ‘Die extra rust geeft precies de inspiratie die ik nodig heb. Ik vind het al leuk dat ik nu een apart kantoortje in huis heb, we hebben zelfs plannen om een tuinkantoor te bouwen. Daar hebben we nu de ruimte voor.’


Meer binnen dit onderwerp